Valparaíso, Chili

200 jaar onafhankelijk van Spanje, feest

25 september 2010 - Valparaíso, Chili

 

De berichten van 10 en 17 september zijn herschreven!

Chili is een smal langgerekt land en een van de meest ontwikkelde landen van Zuid-Amerika.  Van Noord naar Zuid 4300km en van Oost naar West op het breedste stuk slechts 180km.We steken het land gelijk maar door tot aan de kust en kamperen een nachtje op het strand in het kleine dorpje Laguna Verde. Laguna Verde ligt in een prachtige baai, nou ja, het zou prachtig kunnen zijn wanneer er niet zoveel zwerfafval zou liggen. Het is het eerste wat opvalt aan Chili. Overal ligt het afval op straat en op het strand. De baai ligt er vol mee en ook onderweg naar Valparasio zien we hoe chauffeurs hun afval zo vanuit het autoraam de straat op mikken. Valparaiso is een stad met 350.000 inwoners, gebouwd op en rond 45 heuvels en staat op de lijst van Unesco werelderfgoederen. Het is vol en druk in de stad en daarom parkeren we een kilometer buiten het centrum. Op de parkeerplaats staan ook een aantal toeristenbussen en het terrein is langs een drukke doorgaande weg. Het lijkt erop alsof we de auto hier wel een paar uur kunnen laten staan. We gaan op de motor de stad in en wanneer we een aantal uren later terugkomen worden we op de parkeerplaats aangesproken door een ouder echtpaar zittend in een auto naast de onze. Zij vertellen dat er een man aan onze vrachtwagen heeft gezeten met een betonschaar! Het echtpaar woont in Valpo ( De afkorting voor Valparaioso) en  vertellen ons dat het hier niet veilig genoeg is om te overnachten. Wel apart , deze mensen zien dat er iemand probeert in te breken maar doen er niets anders mee dan het ons nu vertellen. Ze staan ernaast met hun auto en kijken ernaar? We controleren de auto en zien dat de potentiele inbreker kans heeft gezien een van de sloten te forceren maar de andere drie zitten er nog. Hij heeft de deuren niet open kunnen krijgen gelukkig. Maar het geeft toch een naar gevoel. Net een dag in Chili en dan dit. We verhuizen naar het 13 km verderop gelegen Vina ( de afkoring voor Vina del Mar), de meer ‘upmarket’ zusterstad van Valparaiso. We vinden een plekje onder een leegstaand flatgebouw in een verder sjieke buurt. We horen van één van de ex-bewoners die nog even wat spullen komt weghalen dat het hele gebouw gesloopt gaat worden omdat het structureel onveilig is geworden na de recente aardbeving in Chili. Meer dan 100 eigenaren zijn hun huis kwijt en de verzekering betaalt niks. Echt heel zuur .... 2010 is het jaar waarin 200jaar onafhankelijkheid van Spanje wordt gevierd en wel in de komende vier dagen. De Chilenen hebben vrij van de vrijdag tot en met de maandag en wij besluiten ook deze dagen hier te door te brengen. Gek genoeg voelt het een beetje aan als een Pinksterweekend bij ons maar dan zonder de meubelboulevard. Vina is in tegenstelling tot Valpo een moderne rijke stad met brede straten, een vijf kilometer lange boulevard en ongelofelijk veel grote dikke auto’s. Vier dagen lang kijken we afwisselend in Vina dan wel Valpo naar folklore, gaan naar de kermis en naar de drukke gezellige boulevard en kijken naar de militaire parade. Die kermis is heel grappig, eigenlijk zoals wij het ons kunnen herinneren van toen we heel klein waren. Een schattig rupsbaantje en een klein houten reuzenrad die nog met de hand wordt bediend. Ze spelen bingo met maiskorrels. En waarom ook niet, het ziet er gezellig uit. Er hangt een ware mist van alle verkopers die worsten grillen en empanada’s bakken. Op zaterdag krijgen we een mailtje van de bovenbuurman dat er die avond  vuurwerk wordt afgestoken op het strand. Nu, dat hadden we al gemerkt want niet alleen het strand loopt vol, de hele stad loopt vol. En wel met auto’s, iedereen komt met de auto naar de stad terwijl er uitstekend openbaar vervoer is. De bus,trolly, metro en goedkope taxi's, het is hier allemaal. Het vuurwerk (met muziek), is werkelijk schitterend, echt prachtig. Wanneer we terug komen bij onze vrachtwagen staat de hele straat vol en voor de 15 minuten vuurwerk staan de mensen nog vier uur vast in de straat en in de stad. We maken hier en daar een praatje en rond middernacht wordt het eindelijk wat rustiger,zo lijkt het.....Een aantal inmiddels dronken en luidruchtige parkeerwachters hebben zich verzameld rondom de vrachtwagen en bieden ons rum aan. Zucht...we willen slapen en vertrekken maar weer eens, de verbouwereerde parkeerwachters achterlatend in de inmiddels lege straat. We benutten de twee dagen erna door een rondje golf op de heuvelachtige mooie golfbaan, een bezoek te brengen aan het openlucht museum en begraafplaats van Valpo. De begraafplaats ziet er, wanneer je van een afstand aankomt, uit als een verzameling appartementen, een enorm groot en indrukwekkend complex. Na een gezellige week (de hele week prachtig weer) Valpo en Vina rijden we naar de kustplaats Cartagena en parkeren aan het strand met uitzicht op zee. Veel huizen in dit deel van Chili, zo valt ons op, zijn gebouwd van hout en worden veel door de Chilenen zelf gebouwd. Het ziet er allemaal een beetje rommelig en vervallen uit. Veel van de huizen zijn niet afgebouwd of afgeverfd of er lijkt nog een etage op te moeten komen. De buren komen een praatje maken, het is rustig en veilig en alleen druk in de zomermaanden en wanneer we wat nodig hebben hoeven we het maar te vragen. Ook de gepensioneerde loodgieter komt langs voor een praatje, ook hij heeft zijn huis zelf gebouwd. Dat moet wel zo verteld hij. Als AOW ontvangt hij 300 euro per maand en is niet zoals bij ons voor iedereen gelijk maar afhankelijk van het werk wat je hebt gedaan. Daarnaast ontvangt hij een klein pensioentje maar niet echt genoeg om van rond te komen. De prijzen liggen hier op Europees niveau dus reken maar uit.  

 

 

Foto’s